Odnosząc się do artykułu "Pogrzeb Marszałka" redaktora Krzysztofa Kuchty z 23 kwietnia 2010r. zamieszczonego w Super Nowościach, muszę przypomnieć, że czasy się trochę zmieniły i nie trzeba już krytykować i szczypać naszych największych bohaterów narodowych. PRL padł.

Józef Piłsudski obok Jana Pawła II zalicza się do największych Polaków w całych Naszych dziejach.

Wspominając jego pogrzeb, na który do Krakowa przybyło trzysta tysięcy gości, nie należy już opierać się na postkomunistycznych materiałach i przy każdej relacjonowanej sprawie wytykać i rozdmuchiwać jakieś drobnostki. Czy też stawiać jakieś dziwne tezy w stylu: "Adam Sapieha był zmuszony przez marszałka do zgody na złożenie na Wawelu prochów Słowackiego" albo " Rząd arbitralnie ogłosił, że marszałek zostanie pochowany na Wawelu". A przecież powszechnie wiadomo, że pochowania Marszałka na Wawelu życzył sobie Papież Pius XI a Arcybiskup Adam Sapieha nie był temu przeciwny.

Nie mam pojęcia skąd pan Kuchta ma informacje, że "Arcybiskup nie dowierzał, że Piłsudski zmarł jako katolik". W dniu imienin 19 marca 1916r. Marszałek otrzymał od legionistów piękny ryngraf z wizerunkiem Matki Boskiej Ostrobramskiej. Z tym ryngrafem nie rozstawał się do końca życia. Po śmierci został on włożony do jego trumny.

Wystarczy poczytać jak Święty Maksymilian Maria Kolbe zachwyca się na kartach Rycerza Niepokalanej religijnością Piłsudskiego. Jego ogromnym nabożeństwem do Matki Bożej Ostrobramskiej. Piłsudski zabiegał o jej koronacje w Wilnie i Jej wizerunek towarzyszył mu wszędzie gdzie przebywał. W rezydencjach, hotelach, pociągach pancernych, sztabach wojskowych. Arcybiskup Aleksander Kakowski bardzo go za to cenił. Marszałek zbudował w Belwederze kaplicę, miał osobistego kapelana.

Marszałek korespondował z Patronem naszej diecezji Świętym Józefem Sebastianem Pelczarem. Obaj pojechali się modlić na Jasną Górę w podzięce za zwycięstwo nad bolszewikami.

Ksiądz kardynał Achilles Ratti -późniejszy Papież Pius XI - daje takie świadectwo: "Pamiętam, gdy byliśmy razem u Marszałka Piłsudskiego w Wilnie, a nie wiedząc jeszcze, jak Opaczność pokieruje naszymi krokami, byłem świadkiem, jak gorąco modlił się Marszałek Piłsudski w Ostrej Bramie przed Obrazem Matki Bożej. Dał w naszej obecności do poświęcenia dwa obrazy Matki Bożej, aby później powiesić je nad łóżkami najdroższych istot, swoich córek.

Mając doskonałe stosunki z Papieżem Piusem XI na prośbę Episkopatu Polski, Marszałek wystąpił o beatyfikacje Andrzeja Boboli.
Msze żałobne po śmierci Marszałka zostały odprawione w bardzo wielu katedrach na całym świecie. Zostało zwołane też nadzwyczajne posiedzenie Ligi Narodów poświęcone Marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu.
Ks. Prałat Korniłowicz potwierdził nie tylko Arcybiskupowi Adamowi Sapiesze, ale również Prymasowi Stefanowi Wyszyńskiemu fakt przyjęcia namaszczenia chorych. Nie mogę zrozumieć, po co zatem spekulować wokół tej sprawy?

Dalej pisze pan redaktor Kuchta: "Józef Piłsudski w maju 1899r. wyrzekł się wiary katolickiej i został członkiem Kościoła Ewangelicko - Augsburskiego."
Nie tak ostro. Józef Piłsudski chciał ożenić się z Marią Juszkiewiczową a w kościele katolickim było to niemożliwe, gdyż ona była osobą rozwiedzioną. Kochał ją i chciał jej ślubować przed Bogiem. Czyż mieli żyć bez ślubu?
Trzeba też wiedzieć, że ówczesne prawo rosyjskie zwalniało żonę od odpowiedzialności karnej za działalność antypaństwową prowadzoną wspólnie
z mężem. Świadectwo ślubu przydało się po wpadce drukarni w Łodzi
i aresztowaniu Marii i Józefa Piłsudskich.

W 1921r. po śmierci Marii za zgodą Prymasa Polski wziął ślub katolicki bez zapowiedzi z Aleksandrą Szczerbińską.

Piszcie dobrze o Polsce i jej najlepszych synach!.

Andrzej Kaźmierczak
Prezes Podkarpackiego Związku Piłsudczyków